ابن البلخي
49
فارسنامه ابن بلخى ( فارسى )
ميمون گذارد و بر لفظ و قلم عالى ، رود به توفيق و سداد [ 1 ] ، مقرون باشد و به صدق و صواب موصول [ 2 ] ، بر او « 1 » - ايزد عزّ اسمه - اين كرامت پاينده داراد و زيادت گراناد و تا جهان باشد ، جهان و جهانيان را از سايه و ورج [ 3 ] اين دولت قاهره ، خالى مگرداناد و چشم بندگان و نيك خواهان ، بدين روزگار فرخنده ، روشن داراد - بمنّه -
--> ( 1 ) . bp : بر .